Başarısız mıyız?

Yoksa kendimizi başarısız mı hissediyoruz? Başarısız hissediyorsak bunun sebebi biz miyiz? Yoksa başarısız olmamızı isteyenler mi var? Başarılı insanlar başarısızlığımız sayesinde mi başarılı olmuşlar? Ya da onların başarılı olmasının sebebini bizim başarısızlığımız mı zannediyoruz?

Başarının tanımının her kişide farklı olduğunu söylemiştim. Bu farklılığın ana kaynağı bizmişiz gibi görünüyor ama aslında değil. Hepimizin ufak da olsa bir çevresi vardır. Ailemiz, arkadaşlarımız, komşularımız ve hatta her gün gördüğümüz bir sürü farklı kişiler bile bizim çevremizi oluşturan insanlar. Tabi ki bizler de diğer insanların çevresinde varız ve var olmaya devam edeceğiz. Çevresinde olmak istediğimiz insanlar var ama uzak durmak istediğimiz insanlar da var. Hatta uzak durmamız gereken insanlar var. Bu seçimlerimize göre çevremiz şekillenir. Çevremiz şekillendikçe de görüşlerimiz ve fikirlerimiz değişir hatta bu özgüvenimizi bile etkiler. Belki de en çok özgüvenimizi etkiler.

Başarılarının farkında ol!

Doğduğumuz günden öldüğümüz güne kadar süresi belli olmayan bir hayat yaşıyoruz. Bu süreyi etkileyen birçok olayla belki de her gün yüzleşiyoruz. Aslında yüzleştiğimiz bu olayları çeşitli yollarla atlatarak başarılı olmuş oluyoruz. Yüzleştiğimiz bu olaylarda hiç mi başarısız olmuyoruz? Oluyoruz, hem de defalarca. Ama başarılı da oluyoruz. Ancak aklımız hep başaramadıklarımızda. O yüzden başarısız hissettiğimiz zamanlar genellikle o işi başaramadığımız zamanlardır. Halbuki o işe gelene kadar o iş doğrultusunda defalarca başarılı olduk ama haberimiz yok. Belki de haberimiz var ama kendimizi o kadar çok kaptırmışız ki artık o küçük başarıları görmezden gelir olmuşuz.

Başarısız değiliz!

Küçük başarılarla zamanı geldiğinde başarısızlığımızın üstesinden gelebiliriz. Ama en önemlisi de, küçük başarılarımızın paha biçilemez tecrübeler olduğuna inanmaktır. İşte çevremizde bunu elimizden almaya çalışanlar var. Başardığımız o küçük şeyleri umursamayan, bizim de umursamamamızı sağlayan insanlar var. Öncelikle bu insanlardan olabildiğince uzak durmamız gerekiyor. Çünkü bir süre sonra özgüvenimiz de etkilenmeye başlayacak ve bir takım işlerimizde başarılı olsak bile başarısız hissedeceğiz kendimizi. Bunu engellemeliyiz. En önemlisi ise yaptığımız şeyleri neden yaptığımızı kavrayıp kendimizi buna inandırmaktır. Eğer yolumuzdan şaşmadan hedefimiz doğrultusunda emin adımlarla ilerlersek, yolumuzda tökezleyip düştüğümüz zamanlarda elimizden tutup bizi kaldıracak olan insanlar olacak. Aslında o insanlar çevremizde hep var olan insanlar, ama biz onları zorlandığımız zaman yardım ellerini uzattıklarında göreceğiz.

Bizler başarılıyız. Çevremizdeki insanların bir kısmı kabul etmese de başarılıyız. Önemli olan kendimizi başarılı olarak kabul etmemiz. Durmak bilmeden, tutarlı hedeflerimiz doğrultusunda ilerlediğimiz sürece her geçen gün başarılı oluyoruz. Ta ki hedefimize ulaşıp en başarılı olana kadar. Çevremizdeki en başarılı insan ve kendi dünyamızdaki en başarılı insan olana kadar.

Yorum yapın